Yüksek İrtİfa

Peak Lenin (7134 m) Tırmanış Günlüğü

11 Ağustos 2006
Gece güzel uyudum. 6:00′da uyandım. Tırmanış çantalarımızı hazırladıktan sonra, akşamdan tenbihlediğimiz domatesli, biberli, tavada yumurtamız saat 7:15′de hazırdı. İranlılar bu gün kamptan ayrılıyorlar. Kahvaltıdan sonra biraz muhabbet ettik. Saat 8:15′de 1. kamptan (4400 m) 2. kampa (5300 m) hareket ettik. 15 dk ilerledikten sonra sularımızı doldurmak için mola verdik. 1-1:30 saat sonra büyük çatlağın bulunduğu yerdeydik. Ben fotoğraf için poz istiyorum, Barış’la Ahmet’de tam zamanını buluyosun diye bana kızıyolar.

Ahmet’in durumu pek iyi değil. Aslında iyi fakat, dünkü ve sabahki şakalaşmalarımızda çok üstüne vardık sanırım, bi türlü motive olamadı. Birazda üstüne ishal ve halsizlik bindi, pek keyfi yok açıkcası. Bir saat daha ilerledikten sonra kendine gelmeye başladı. Genel olarak keyfimiz yerinde, irtifadan kaynaklanan bi sorun yaşamıyoruz.

Kızartma tavası denilen düzlüğe geldiğimizde hava kapatmak üzereydi. Mola verdik. Bu ana kadar hava hep güneşliydi. Cayır cayır kavurdu bizi. Neyseki 2. kamp (5300 m) artık görünüyor. 40-50 dk’lık bir yolumuz kaldı. Kampa varmadan az evvel Barış’ın patiksiz batonu tamamen buzula girdi, tehlikesiz bi kaza Kampa varmak üzereydik ki, kar köprüsü battı, Barış çatlakta.. Hemen emniyet aldık, kazma yardımıyla yükseldi.

Neşeli 8 saatlik tırmanış sonunda 2. kampa (5300 m) ulaştık. Genelde hava saat 15:00 civarına kadar açık, daha sonra soğuk, rüzgar, kar fırtınası başlıyor. Çadırımızı kurduktan sonra güzel bir bardak çorba ve arkasından hamur olmuş erişte..

Ben : - Yarın kaçta kalkar kaçta gideriz ?
Barış : - Amaan yat uyu, kalkınca kalkarız, yola çıkıncada gideriz.

:-)

12 Ağustos 2006

2 kişilik çadırda 3 kişi sıkış tıkış uyuduk. 1. kamptan getirdiğimiz bu çadırı burada bırakacaz. Aklimatizasyon tırmanışında 3. kampta bıraktığımız North Face VE25′imizde konaklıycaz. Bu gün tırmanacağımız yol, dünküne göre daha kısa. Dik olduğu için hızlı irtifa alıyoruz. Tahminimiz 4 saatlik bir yolumuz var. Hatta kimi dağcılar bu kamptan öğleden sonra yola çıkıyorlar.

Uyandığımızda saat 8 civarıydı. Kahvaltı için yarım paket cici bebe, bir büyük kaşık çokokrem, birazda sıcak su ile ezip bulama yaptık. Aklimatizasyon tırmanışında hiç iştahım yokken, bu tırmanışta inanılmaz yiyorum. Yanına içecek olarak ıhlamur yaptık. Saat 10:15′de yola çıktık. Tüm teknik malzemeleri buraya bıraktık. Bu noktadan sonra herkez kendi temposunda tırmanacak, 3. kampta (6100 m) kurulu çadırda buluşacaz. 13:30′da barış, 13:50′de ben, 14:20′de Ahmet çadıra ulaştı. Daha önce bu yolu 6 saat gibi bir zamanda gelmiştik.

Bol bol sıvı aldık, yemek yedik, mp3 player kavgası yaptık Hava çoğunlukla olduğu gibi 15:00 da kapattı. 17:00 da kar fırtınası başladı. Yarın zirve yolunda olcaz, hava çok kötü. Yarın havanın açık olması için dua ediyoruz.

Hepimizin iştahı yerinde. Aklimatizasyon tırmanışında hiçbirimizin iştahı yoktu. Akşam bol bol kar erittik. İranlılar çadırımı kullanmıştı, içerisinde limon bırakmışlar. Allah’ım ! Bir çorba bu kadar güzel olur ! Saat 21:30 - 22:00 gibi yattık.

13 Ağustos 2006 - Zirveye doğru

Sabah 5:00′da bizimkilerin tulum içerisinden gelen boğuk seslerine uyandım. 1 saat kadar önce gürültü yapan Fıransızlara kızıyorlar.

Cicibebe, çikolata, birazda sıcak su karışımı bulama yaptık. Bu tırmanışta bizim fix kahvaltımız oldu. Bol bol çay içtik. 6:45′de yola anca çıkabildik. Aslında çok az eşya almamız gerekiyor, fakat termus, platibus, kastüyü anorak falan derken 6-7 kg yi buldu benim çanta.

Zirveye doğru yola koyulmuştuk. Her adım bizi zirveye daha da yaklaştırıyordu. Barış ile Ahmet’in arasında yarım saat, benim ile Ahmet’in arasında bir saatlik bir mesafe açıldı. Fotoğraf çekmek için, wc için, çok oyalanmıştım.

Son bir mola.. Ccanım tuzlu bişeyler istiyor. Dağda keyfiniz, motivasyonunuz yerindeyse sizi hiç birşey zirveden aşağıda bırakamaz. Ve sanırım bende bu yarım saatlik mola ile o anı yakalamıştım. Kalktım toparlandım, 6600 metrede bomba gibiyim. Tempomu tuttum yürümeye başladım. Aradan 1 saat geçti ve Ahmetle birlikte bi kaç dk lık mola veriyoruz. Ahmetin motivasyonu pek iyi değil. Bende bir saat önce kendime geldim. Önümüzde Yugoslav ekip var. Onların durumu daha kötü, biraz sonra bizden geride kaldılar. (Daha sonra Yugoslav ekip zirveye 1 saat kala geri döndü.)

Genellikle 15:00′de havanın bozduğunu bildiğimiz için, yeterince hızlı olamazsak soğuğa ve rüzgara dayanamayıp geri dönmek zorunda kalabiliriz. Hiç istemediğimiz şey buydu. Zirveyi ikinci kez denemek. Barış’da hemen önümüzde ilerliyor. Saat 14:00′da zirveye yeterince yaklaştığımızı düşünerek çantalarımızı bıraktık. Henüz 1 saat yürümüştük ki hava kapattı ve kar fırtınası başladı. Ürezimde 800 fill anorak sayesinde üşümüyorum. Barış ve Ahmet, gerek olmadığını düşünerek çantadan kaztüyü anoraklarını almamışlardı. Üstlerinde polar ve gore-tex var. Yeterince sıcak tutmuyor, üşüyorlar.

Ha geldik ha gelcez. Zirve çok karışıkmış. Önümüzde tepecikler görüyoruz. Bu mu ? Değil… Şu ? O da değil… Biz giderken geri dönen Fıransız ekibin izleri olmasa zirveyi daha da zor bulcaktık.

Evet, Artık zirvedeyiz. oturuyorum, ayağa kalkacak halim pek yok. Barış’la Ahmet benden yaklaşık 10-15 dk önce zirveye çıkmışlardı ve çok üşüyorlar. Bi kaç dk kamera fotoğraf faslından sonra aşağı inmeye başladık. 9 saat 15 dakikada 3. kamptan (6100 m) zirveye (7134 m) ulaştık.

Çantalarımızın yanına geldik, kucaklaştık, tebrikleştik. Çıkıştan daha uzun bir iniş vardı sanki.. 4 saat sonunda 3. kampa (6100 m) geldik. Gün bitmişti, zirve yapmıştık. En güzel yanı hepimiz aynı gün, aynı saatte zirvedeydik. İran limonlu çorbalarımızı içtik, bol bol sıvı aldık. Sonra tulumlarımıza girip uykuya daldık.

Ben : Sabah kaçta kalkarız ?

Barış : İstediğimiz zaman.

:-)

Daha önceden okuduğum raporlarda zirve dönüşünde yemek yapacak hallerinin kalmadığı, bi kaç damla sıvı alıp bir an önce yatıp uyuduklarını yazıyordu. Bizim tırmanışımız daha rahat oldu. Aklimatizasyon tırmanışında biraz baş ağrısı, arasıra azcık mide bulantısı falan yaşadık. Zirveden döndüğümüzde rahat nefes alıyorduk.

14 Ağustos 2006

Sabah 8:30′da uyandım. Dün zirve yaptık. Bu gün 3. kamptan (6100 m) yola çıkıp, 2. kamptaki (5300 m) çadırımızı ve bıraktığımız eşyaları alıp, 4400 metredeki 1. kampa ulaşmayı düşünüyoruz. Kahvaltıda müsli yedik. 6100 metrede daha iyisi şamda kaysı. Yanında sıcak-soğuk vişne ve portakallı tang içtik. Çadırımızı topladık, çantalarımızı hazırladık, saat 11:00′de yola çıktık. Saat 12′de 2. kampa (5300 m) indik.

Barış ikiye bir yorgunum fakat çok mutluyum diyor. Ahmet’in hala pek keyfi yok. Ben çok iyiyim. Sanki yedibin metreye çıkan ben değilim. 2. kampta (5300 m) daha önceden bıraktığımız izmir köfteyi ısıttık. Bu ne lezzet ! Buradaki Hannah / Serak-S’imizi de topladık. Emniyet kemerlerini giydik, kazmalarımızı aldık ve yola koyulduk. Bi kaç tane büyük riskli çatlak var. Sanki canlı namussuz. Nasılda yer değiştirmiş. Geldiğimiz yol kırılmış, başka bir yerden geçmek zorunda kaldık. Son dik etapdan sonra biraz hızlandım. Barış’la Ahmet buldukları MSR marka kar kazığını çıkarmak için bayaa uğraştılar. Nafile, o kazık o buzula ait artık

1. kampa (4400 m) gelmiştik artık. Faaliyetin sonuna yaklaştık. Hemen sıcak birşeyler içtim, çantamı boşalttım ve yemek yedik. Kampdaki herkez zirve yaptığımızı öğrenip, bizi kucakladı, tebrik etti. Az çok türkçe bilen kırgızlar “Bu gün bayram” diyorlar.

Akşam yemek öğleden kalandı sanırım. Pirinç, uzun makarna karıştırılmış, üzerinde etli bir sos var. Damak tadına bağlı, fakat yemekler yenmiycek kadar kötü değil. Ben pek sevmedim.

Akşam yemekten sonra sigara-çay yapıp barış yatmaya gitti. Ahmet zaten kötü hissediyordu, 1. kamp’a gelir gelmez tulumuna çekildi. Bende bol bol çay içip günlüğümün sayfalarını doldurdum. Biraz kitap kurcalayıp uyudum.

15 Ağustos 2006

Sabah kalktığımızda hala zirve neşesi vardı hepimizde. Bu gün 1. kamptan (4400 m) ana kampa (3800 m) inmeyi düşünüyoruz. Bir gece de ana kampta kalıp, kamaz la 8-10 saat sonra Osh’a ulaşacaz.

Sabah kahvaltıda kalan kayseri sucuklarımızdan çokca yaptık. Yanında pastırma, asia-travel çadırından çay aldık. Ben dayanamayıp pastırma yiycem diye tutturdum. Bizimkinler kokmamak için yemedi, 250 gr. pastırma bana kaldı (Sucuklar ve pastırma Ahmet’in memleket hediyesi.)

Eşyalarımızı toparladık, hurçlara yerleştirdik. Türkiyeden aldığımız yiyeceklerin %10′unu anca tükettik. Kalanları orada bırakmak zorunda kaldık. Belki turizm şirketinin yemekleri kötüdür diye 13-15 gün bize yetecek kadar erzak almıştık. Öğleden sonra katırların geleceğini söylediler. Biz çantalarımıza az yük aldık ve yola çıktık. 3 saat kadar sonra ana kampa (3800 m) ulaştık.

Akşam yemekte lahana çorbası ( hiç sevmem ), makarna vardı. Yemekten sonra asia-travel elemanları sürpriz yapacaklarını söyledi. Hepsi toplanmış, ellerinde pasta, bi kaç şişe bira, votka falan var. Yemek çadırında, önce Kırgızca, sonra İngilizce, bizim tırmanışımız hakkında konuşma yaptılar. Daha sonra alkışlarla Barış’ı belgesini almak üzere sahneye aldık Daha sonra Ahmet, daha sonra da ben. Herkeze votka ve pasta dağıttık. Bizim ekip zirveye çıktığı içni küçük bi parti düzenlediler. Barış “duş almam lazım, dayanamıycam” dedi, sıcak su istedi. Sauna dedikleri küçük bi çadırda sıcak su isteyerek duş alabiliyorsunuz.

16 Ağustos 2006

Sabah 9:00′da kalktık. Bol çaylı kahvaltıdan sonra çantalarımızı toparladık. Saat 11:00′da Kamaz denilen kamyon bozması otobüsümüz geldi. Hurçlarımızı yükledik. Yunanlı ekiple birlikte çift bayraklı fotoğraf çekindik. Bu ekipte zirve yapamadı. Yola çıktığımızda saat 12 ye geliyordu.

4,5 saat süren inanılmaz gürültülü ve sarsıntılı bir yolculuktan sonra 2500 m civarlarındaki Yurt Kamp’a geldik. Burada 1 saat öğle yemeği molası verdik. Yemekten sonra tekrar yola çıktık. Yollar çok kötü. Arasıra bi kaç kamyonun, koyun sürüsünün, at sürüsünün geçtiğini görüyoruz. Başka bir araç yok.

Sonunda Osh’a geldik. Bizi kalabileceğimiz bir otelin önünde indirdiler. Zaten akşam olmuştu. Yol bilmeyiz iz bilmeyiz. Başkada pek şansımız olmadığı için bu otelde o geceyi geçirmeye razı olduk.

Daha sonrası (17 - 22 Ağustos 2006 )
Daha sonra 4 gün kadar Osh’da kaldık. Dönüş biletimiz 29 Ağustos tarihliydi. Bileti erken tarihe aldırmak bayaa zor oldu. 3-4 gün uğraştıktan sonra Sonunda 21 Ağustos 2006 Pazartesi gününe Osh - Bishkek uçak biletini ayarlayabildik. 22 Ağustos saat 03:45 e de Türkiye uçuş biletini ayarladık. 22 Ağustos saat 06:00′ da Atatürk Havalimanı’na indik. Havaalanından metro ile Otobüs terminaline, saat 09:00′da otobüs ile Barış ile ben Ankara’ya, Ahmet Kayseri’ye yola çıktık. 16:30′da Ankara Terminaline ulaştık. Ahmet 22:30′da aynı otobüs ile Kayseri’ye ulaştı.

Önemli notlar

• İstanbul’dan Bişkek’e uçuşta kişi başı yük sınırı 35 kg iken, Bişkekten İstanbul’a uçuşta yük sınırı 20 kg. Fazladan her kilo için 6 $ ödemek zorunda kalıyorsunuz.
• Kırgızistan parası 39 com = 1 $ yapıyor. Havaalanında 1 $ = 36com a kadar düşebiliyor. Havaalanında acil ihtiyacınız için para bozdurun. Şehirde daha bozdurmak daha karlı.
• Turizm şirketinden fix program alınabilir. Herşey dahil olduğu için daha ucuza geliyor. Toplam 21 günlük bir program sundular bize. Ücreti peşin olarak ödemenizi tavsiye etmem. Eğer tırmanışı erken tamamlarsanız, orada bulunmayacağınız günlerin ücretini mutlaka düşürttürün. Biz 5 gün için kişi başı 175 $ daha az ödedik.
• Alışverişinizi Türkiye’den yapın. Bişkek havalimanı şehre uzak. Gidip alışveriş yapma imkanınız büyük ihtimalle olmaz. Osh’da da market yok, herşey pazarda satılıyor.
• Şirket yemekleri yenmiycek kadar kötü değil. Şirketten alcağınız programa göre alışverişi iyi hesap edin. Biz çok fazla almışız, orada bıraktık.
• Osh’da kaldığımız süre içerisinde otelde kalmadık. Günlük 350 com ‘a (Ortalama 8-9 $) iki oda bir salon ev kiraladık. Yapabilirseniz büyük masraftan kurtulursunuz. Otellerin günlüğü 10-20$ arasında.
• Tırmanış esnasında 1. kamp (4400 m) ile 2. kamp (5300 m) arasında mutlaka kazma ile yürüyün. Batonla yürüyen kişiler görürseniz sizi aldatmasın.
• 1. kamp (4400 m) ile 2. kamp (5300 m) arasında ip birliğine kesinlikle ihtiyaç var.
• Zirveye gideceğiniz gün yeterince erken yola çıkmak gerekiyor. Genellikle saat 15:00′da hava kapatıyor.
• 2. kamp (5300 m) ve 3. kamp (6100 m) arası dik olduğu için hızlı yükseliyorsunuz. Öğleden önce sıcakta tırmanmamak için bazı tırmanıcılar öğleden sonra yola çıkıyor. Zaten 3-4 saatlik bir yol. Tercihen düşünülebilir.
• 1. kamp (4400 m) ile 2. kamp (5300 m) arası çok uzun ve bezdirici. Aynı şekilde 3. kamptan (6100 m) sonraki yol da çok uzun.
• Teknik malzeme olarak kişi başı 2 buz burgusu, kazma, krampon, baton, 30 metre 8.5 mm ip, 2 karabina, 1 hms, 3-4 metre perlon, 2 pursik veya jumar yeterli olabilir.
• 2. kampdan sonra (5300 m) ip birliğine ve krampon harici teknik malzemeye gerek yok. 2. kampta (5300 m) bırakabilirsiniz.
• Biz 4. kampı (6400 m) kullanmadan zirveye gittik. 4. kampı kullanmak gereksiz, zaman kaybı olur.
• Hiç bir turizm şirketiyle görüşmeden gitseniz sanırım zor olur. Osh’dan sonra ulaşım çok zor. Türkiye’deki gibi otobüs falan bulamazsınız.
• Fikrimce turizm şirketinden sadece ulaşım hizmeti ve resmi izin işlemleri hizmeti alınabilir. Yemek çadır ihtiyaçlarınızı kendiniz de yapabilirsiniz.
• Eğer Asia-Travel ile giderseniz Enver ismindeki sahtekarı mutlaka göreceksinizdir. Sakın güvenmeyin, 75 usd istediği uçak bileti tarihi geri alma işlemini hava alanına kendimiz giderek 15 usd ye yaptırdık. İlk gün bizi götürdüğü otelin geceliği 10 $ dedi. Sabah kalktığımızda bizden 20$ istediler. Çokkk sahtekar.
• Bişkek havaalanından 20 com (Yaklaşık 50 cent) vererek Bişkek merkeze yakın bir yere dolmuş kalkıyor. Taksiciler 3000 com istiyor. 20 com verip dolmuşa biner, Bişkek merkeze gitmek istediğinizi söylerseniz, sizi indirecekleri yerden 5 com daha verip şehir merkezine ulaşabilirsiniz. Sabah 9 - akşam 21:00 saatleri arasında dolmuş bulabilirsiniz.
• Osh - Havaalanı arası taksi 100 com istiyor, biz hava alanına gidiş-dönüş 150 com a anlaştık.
• Su satın alırken dikkat etmek gerekli. Gazlı su satılıyor, gazsız su olarak isteyin.
• Örneğin çay istiyorsunuz, demlikle geliyor. Fakat şeker için ayrı ücret istiyorlar. Başka bir örnek, pazardan 1 kg elma aldınız, poşet için de 1 com ödemeniz gerekiyor. Bunlar normal şeyler.
• Türkiye’de bi çok dağcının buraya zirve yapabileceğine inanıyorum.

Elimden geldiği kadar geniş yazmaya çalıştım. Umarım sizde gider 7134 metrenin tadına varırsınız.

İyi tırmanışlar !

İrfan Durmuş - irfan [at] yuksekirtifa.com

Pages: 1 2 3