Dış Bağlantılar
Yüksek İrtİfa
tırmanış ekibi portalı
Peak Lenin (7134 m) Tırmanış Günlüğü
6 Ağustos 2006
Saat 9:00 gibi uyandık. Pek rahat uyuyamadım, parça buçuk uykuyla sabah ettim. 5-6 sefer uyandım. Kimisi altımızdaki kocaman buzul kütlesinin oturma gürültüsüne, kimisi inen çığların gürültüsüne. Her gün bir kaç sefer sağdan soldan çığ iniyor. Rota üzerinde çığ parkuru yok. Dolayısıyla çığlar riskli değil.
Hava kötü olduğu için bugün 3. kampa (6100) çıkmayı düşünmüyoruz. Diğer bir sebebi de, iyi aklimatize olmak. Ne kadar sağlam aklimatize olursak, zirve tırmanışı o kadar kolay olcak bizim için.
Sabah kahvaltı olarak peynir, çokokrem ve çay. Çok fazla yemek yiyemedim, pek iştahım yok. Barış kaşar peynirine fazla yüklenmesinden olmalı ki, kustu.. “20 yıldır ilk defa kusuyorum” diyor. -) Gülüştük biraz.
Öğleye doğru bi kaç saat şekerleme yaptım, biraz mizah dergisi kurcaladım. Daha sonra günlüğüme bişeyler yazdım. Genel olarak durumumuz iyi. Burada 2. kampta (5300 m) bol bol dinlenecez.
Öğleden sonra yarım paket makarna yaptık. Yazıklar olsun bize ! 3 kişi bitiremedik, hiç iştahımız yok. Zorla yiyoruz. Fakat moralimiz yerinde. Yemekten sonra bol bol sohbet ettik. Yan çadırda bulgaristanlı dağcılar var. Güzel insanlar, muhabbetimiz yerinde.
Akşam yemeğinde öğlenki bitiremediğimiz makarnanın yanına patetes püresi yaptık. Bi kaç bardak çaydan sonra erkenden uyuduk.
7 Ağustos 2006
Sabah 7 civarı uyandık. Ben iyi uyudum, Barış’da öyle. Ahmet “Gece abnesi falan oldum, pek rahat değildim.” dedi. Kahvaltıda yine hiç iştahımız yoktu. Çantalarımızı hazırladık, çadırımızı topladık, saat 9:00 gibi yola koyulduk. Planımız, bu gün 6100 m 3. kampa çıkıp, o gece uyuyup, ertesi gün 4400 m 1. kampa inmek. Başarıp başaramayacağımızdan emin değilim. Daha önce bi kaç kez ağrı denemelerim hep zirvesiz sonuçlandı. Her seferinde hava patladı, geri dönmek zorunda kaldık. En fazla gördüğüm irtifa 4500-4600 civarında. En yüksek gecelediğim irtifa ise 4200 m Ağrı Dağı 2. kampı. İlk defa bu rakamların üzerine çıkıyorum ve tedirginim doğrusu. Yolumuz çok dik, fakat bu işime geliyor. Dik yüzey, daha hızlı irtifa alcaz demektir. 4400 m 1. kamptan 5300 m 2. kampa gelirken ki yol hamallığını burada çekmiycez.
Yükseldikçe nefes almak güçleşiyor, her üst kamta daha zor nefes alıyoruz. Zirve için buraya tekrar geldiğimizde daha rahat olcağımızı tahmin ediyorum. İlk defa bu kadar yüksekteyim. 2-3 saat tırmandıktan sonra Razdalneya zirvesine çıkan son dik parkura girdik. 5900 m - 6000 m civarlarında artık adımlarımın yavaşladığının farkına vardım. Yolum çok az kaldı. Dayanamadım oturdum, biraz su içtim. Artık adımlarımla nefesimin ritmine çok dikkat ediyorum. ( Faaliyet sonunda adım - nefes temposunun ne kadar önemli olduğunu anladım.)
Kamp ilk göründükten sonra kampa varmaya 100 m niz bile kalmıyor. 10 adımda bir nefes molası vermeye başladım. O son 100 m hiç bitmiycek gibi düşündüm bi ara. Ara sıra dengemi kaybediyor, yalpalıyorum. Barış önde, arkasında Ahmet, arkasında da ben ulaşmıştım kampa. Kampa vardığımda çadır yerini hazırlıyorlardı. Ortalama 20 - 25 dakika arayla falan kampa ulaştık. 2. kamptan (5300 m) 3. kampa (6100 m) çıkmamız 6 saatimizi aldı. Hava parçalı bulutlu, arasıra kapatıyor. Dağ havası.. çok kararsız. Dün hava kapalı, kar yağarken, bu gün güneş sizi kavurabiliyor.
Çadır yerini genişlettik, çadırı kurduk ve hemen içeri dalıp yiyecek, içecek bir şeyler hazırladık. 2. kampta (5300 m) kaşar peyniri barışın midesini kötü yapıp kusmasına neden olmuştu. Burada da sucukların ağır kokusu ahmeti rahatsız etti, çöpe attık güzelim sucukları 
Bi kaç bardak çay içip erkenden uyuduk.
8 Ağustos
İrtifadan dolayı hiç birimiz pek rahat uyuyamadık. Ben bayaa kötüydüm. Hasta olacak gibiyim. Geçtiğimiz kış aladağlarda faaliyet bitiminde, (son gün) bu hisleri yaşamış, sabah uyandığımda ağır ateşli uyanmıştım. 3. kamptayız (6100 m), eğer bu yükseklikte aşağı inemeyecek kadar ağır hastalanırsam.. ilerisini düşünemiyorum.
Sabah kahvaltıda muzlu cici bisküvi ve çikolatayı biraz su ile karıştırıp yiycek bişeyler hazırladı. Barış’ta ona katıldı. Benim hiç mi hiç iştahım yok, midem pek rahat değil. 2 eti cin yedim, bi kaç bardak çay.. Çadırı, zirve tırmanışı için getirdiğimiz fazla yiyecekleri, fazla ocak kartuşlarını bu kampta bıraktık. Çantalarımızı hazırladık, yola koyulduk.
3. kamptan (6100 m. Razdelnaya zirvesi) 2. kampa (5300 m) inmemiz 1 saat falan sürdü. Sanki istiklal caddesi, inen çıkanın haddi hesabı yok. Dağın bu kadar kalabalık olacağını düşünmemiştim. Almanlar, ruslar, iranlılar, bulgarlar, yunanlar, fransızlar, çekler.. Her ülkeden bir ekibe rastlamak mümkün.
Aşağı indikçe daha rahat nefes alıyorum. Dün 3. kampa (6100 m) ilk çıktığımda ayakkabımı çıkartabilmek için 2 sefer nefes molası vermek zorunda kalmıştım. Sağlık durumum sabaha göre daha iyi. Sanırım hastalanmıycam. Bu iyi haber -).
2. kampa geldiğimizde bizi İranlı dostlar karşıladı. Meyve tozuyla yapılmış tang benzeri içecek, şeker falan ikram ettiler. -) İran dağcılarını seviyorum -)) Biraz muhabbet ettikten sonra çadırı yukarıda bırakıp bırakmadığımızı, eğer yukarıdaysa kullanmalarına izin verip vermiyeceğimizi sordular. Yukarıda bıraktığımızı ve kullanabileceklerini söyledik. Çok sevindiler, artık 6100 m ye çadır çıkartmak zorunda değiller. 3-4 tane çadır gösterdiler, çadırların kendilerine ve arkadaşlarına ait olduğunu, 3 gece daha orada boş durduğunu, kullanabileceğimizi söylediler. Belkide bizim 2. kampa 2. çadırı çaşıma yükünden kurtaracaklar.. Selamlaştık ve yola koyulduk.
Yolda tek başına zirveyi denemiş fakat yapamamış bir almanda bizim ipe girmek istedi. bizde kabul ettik. Artık 4 kişi ipteyiz. Bi kaç riskli buzul çatlağını geçtikten sonra Alman bir teşekkür bile etmeden bizden ayrıldı. Eşşek herif.. 2. kamptan (5300 m) 1. kampa inmemiz (4400 m) 3 - 3,5 saat sürdü. Fazlasıyla uzun bi inişti. Sabah 9:00′da 3. kamptan (6100 m) ayrılmıştık ve saat 14:00′ de 1. kampa (4400 m) ulaşmıştık. Kampa gelir gelmez üstümüzü değiştirdik, temizlik yaptık. Saat 15:30 - 16:00 civarı nefis bi öğlen yemeği yedik. Biraz kağıt oynadık ve akşam yemeğine kadar bi kaç saat uyudum. Akşam yemek güzeldi. Yemekten sonra biraz çadır muhabbeti ve arkasından tulumlarımıza çekildik.
9 Ağustos
Bu gün dinlenme günü. Sabah 8:30′da kalktık, kahvaltı, Türkiye’ye telefon faslı falan derken saat 11 oldu. Türkiye’den
ayrıldığımdan beri kimseyle bağlantı kuramamıştık. Telefon sadece uydu ile mümkün. 1 dk 4 usd. Daha sonra asia travel çadırından temizlik için sıcak su istedik. Öğleden sonra biraz fotoğraf çekip günlüğüme bişeyler karaladım.
Akşam yemeğinden önce ertesi gün ne yapacağımızı konuştuk. Barış tırmanışa başlamayı istiyordu. Birbirimizde gördüğümüz hataları paylaştık. Ahmet kararsızdı. Ben bir gün daha dinlenme taraftarıydım. Barış’ın dudağı yarılmış, Ahmet’in yüzü yanmış, pek iyi görünmüyordu. Benide kulağımın içindeki yara rahatsız ediyor. Zirveyi ikinci bir denemeye fırsat vermeden ilk denemede yapmak için iyice dinlenmiş olarak yola çıkmak istiyorum. Sonunda bir gün daha dinlenmeye karar verdik.
Akşam yemekte biberli, lahanalı, bol sulu, sebzeli spagetti vardı. Yemek sonrası çadırlarımıza çekilip Gece 12:00′ye kadar kitap okudum.
10 Ağustos 2006
Sabah 8:30′da barışın sesine uyandım. Bu günde dinlencez. Kahvaltı, yumurta, peynir, kayseri sucuğu ve çay. 3. Kampta (6100 m) Ahmet’in “kokusundan kuscam artık” baskılarına dayanamayıp attığımız sucuğun anısına 
Biraz ortalığı topladım. Saat 2′ye kadar şakalaştık, kitap okudum. Barışın ayağında (sanırım havasızlıktan) mantar gibi bişey oluşmuş.
Yan çadırımızda Bulgaristanlı dağcılar kalıyor. Öğleden sonra hepsi aşağı inmek için toplandılar. Tırmanış organizasyonları çok güzel
olmasına rağmen zirve yapamadılar. Hatta birisinde ödem başlamış, biz ana kamptan yukarı çıkarken onlarda arkadaşlarını aşağı indirmişlerdi. 3. kampta (6100 m) birinin dizinden problem oldu. 6700 m civarından soğuk ve rüzgar yüzünden geri dönmek zorunda kaldıklarını anlattılar. Çift bayraklı (Bulgaristan ve Türkiye ) fotoğraf çekindik. Atlar geldi, yüklerini yüklediler ve aşağı uğurladık.
Akşam yemekte çorba, dolma ve kavun vardı. İranlı dağcılarla biraz muhabbet ettikten sonra erken kalkmamız gerektiğini belirterek izin istedik. Hepsiyle bir bir vedalaştıktan sonra çadırımıza gittik. Güzelim tulumum..
“Peak Lenin (7134 m) Tırmanış Günlüğü” icin 23 adet yorum var.
Yorum yazın:
Ağustos 31st, 2006 at 0.14
İrfan abi merhaba Raporun için çok teşşekürler ben birde bu dağda kullandığnız kıyafetten tutunda çadıra,ayakkabıya kadar ki malzemeleriniz nelerdir nasıl olmalılar onlarda da fikir verebilirmisin.Örneğin siz nortface çadır kullanmışsınız onun yerine space k2 olabilirmi
tekrar teşşekür ederim.
Recep DEMİRÇAPA
Ağustos 31st, 2006 at 2.38
Selam Recep !
Bu tırmanışta kıyafet olarak içlik, alt-üst polar, alt-üst gore-tex (soluyabilir başka bir giyside olabilir), yün çorap, bir polar eldiven kullandım. Klıf veya kastüyü eldivene gerek bile kalmadı. Fakat yanında bulunması gerek. Bere kullanmadım, onun yerine kulaklık daha konforlu geldi bana. Polar bere yeterli olur. 3. kamptan (6100 m) önce bu malzemeler fazlasıyla yeterli oluyor. Hatta hava açıksa içlikle tırmanmak gerekiyor, çok sıcak. 7000 m den sonra Marmot 800 fill kastüyü, kötü fırtınaya rağmen beni üşütmedi. Kastüyü anorak bu tırmanış için gerekli.
2 adet çadırınız olmak zorunda. Space-K2 fazlasıyla yeterli. Space-K2′den çok daha kötü çadırlarla gelenler var.
Ayakkabı olarak bende LaSportiva’nın Nuptse modeli vardı. Barışta Lowa Civetta GTX Extreme, Ahmet’de Koflach Degre vardı. Barış 3. kamptan (6100 m) sonra zirve için yola çıktığımızda bir saat kadar ayağının üşüdüğünü söyledi. Ne Ahmet, ne de ben sorun yaşamadık. Fakat Millet’in kendinden tozluklu Everest modelini kullanan bile vardı. Normal bir plastik ayakkabı yeterli. Daha iyisi varsa tabii ki daha konforlu bir faaliyet yaparsın.
Koflach Degre için buraya
Lowa Civetta GTX Extreme için buraya
LaSportiva Nuptse için buraya
Dağlarda görüşmek üzere -)
Eylül 5th, 2006 at 3.35
Her ne kadar dağcılıkla ilgim olmasa bile, büyük bir zevkle okuduğum, mükemmel bir yazı olmuş. İlgili arkadaşlara oldukça fazla tecrübe kazandıracağından eminim. Bu arada yazının samimi ve içten olması da bir başka güzel taraf.
Eline sağlık İrfan.
Eylül 7th, 2006 at 10.26
Tebrik ediyorum cok basarılısınız. Türkiyede birçok kişye örnek olacak bir tırmanış gerçekleştirdiniz. Bu faaliyeti kendi imkanlarınızla yapmanız ayrıca takdir edilmesi gerekiyor. Ahmet,İrfan,Barış daha nice 7000 liklere….
Eylül 7th, 2006 at 22.50
Selam arkadaşlar biraz geçte olsa yapmış olduğunuz bu zorlu faaliyetten dolayı hepinizi teker teker kutlar başarılarınızın daim olmasını dilerim inşaallah böle faaliyetleriniz devam eder kim bilir belki beraber faaliyetler yapmakta kısmet olur öncelikle sevgili irfan böyle bir site hazırladığın için seni tebrik ediyorum ayrıca sevdiğim önemli dostlarımdan ahmetle beraber bu faaliyeti yapmış olman konya grubu olarak beni çok mutlu etti. diğer arkadaşı tanımasamda ona da başarılar dilerim çünkü sizinle bu faaliyeti yapan ve sizinle birlikteliği olan bu arkadaşım benim içinde önemli bir yer edinmiştir. inşaallah en kısa zamanda görüşmek dileğiyle bol bol tırmanışlar bizlerle olsun bu arada site çok güzel olmuş bu kadar yeter sözü çok uzattım gene çenem düştü sizleri çok özledim kendinize iyi bakın oradaki herkese selamlar kocaman kucaklandınız… hakan gaziantepten
Eylül 22nd, 2006 at 9.55
Yüerekten kutluyorum sağlık ve mutluluklar dileğiyle.
Mustafa ARIZ
doruk dağcılık kulübü yönetim kurulu adına
Eylül 23rd, 2006 at 9.09
Arkadaşlar tekrar tebrik ediyorum.
İnşallah 8000′liklere doğru ilerlersiniz.
İrfan site çok iy olmuş bu arada eline sağlık
Eylül 25th, 2006 at 9.40
Tebrikler arkadaşlar, içtenlikle kutluyor ve devamını diliyorum.
Faaliyetinizin toplam maliyeti ne kadar tuttu?
Keşan DOÇEK Dağcılık ekibi adına Hakan Eşme
Eylül 25th, 2006 at 10.10
Arkadaşları canı gönülden kutluyorum.Çok başarılı bir faaliyet yapmışlar.bir sorum olacak.bu tırmanışın toplam maliyeti nedir.tırmanış için nereden izin aldınız.para ödedinizmi gibi maliyet raporunuda yazabilirseniz sevinirim.daha nice başarılı tırmanışlara
Eylül 26th, 2006 at 0.14
Uçak bileti hariç kişi başı ortalama 1000 usd masrafımız oldu. Uçak biletini 425 euro’ya aldık. Turizm şirketiyle gittiğimiz için biraz maaliyet yüksek oldu. Raporun içerisinde de kısa bilgiler mevcut ama madem sorulmuş tekrar cevap veriyim. 1 kg yükü 1 usd ye taşıyor katırcılar. 98 kg yük için 98 usd ana kamptan birinci kampa katır parası verdik. Minimum yük bu konuda çok avantajlı. Aynı şey dönüş uçağı içinde geçerli. Türkiyeden çıkış - geri dönüş 29 günlük bir süre ayarlamıştık. Faaliyet planladığımızdan çok erken bitti. 16 günde faaliyeti bitirip, Osh a dönmüştük. Bu yüzden uçak biletini geri tarihe aldırmak ve fazla yükümüz için kişi başı 200 usd daha ödedik.
Turizm şirketi bize 23 günlük bir program sunmuştu. Bu programa göre ulaşım, resmi izinler ana kampda ve 1. kamp da çadır, yemek, duş, wc, elektirik, lavabo dahil 790 $ para ödiycektik. Katırla taşıma, sigara, alkol vs.. isterseniz ayrıyeten ücretini ödeyip, satın alabiliyorsunuz. 1. kamptan sonrada isterseniz taşıyıcı kiralayıp yükünüzü üst kampa taşıtabiliyorsunuz. 1. kamptan sonra yükünüzü katır taşıyamıyor, insan taşıyor ve fiyatları değişken.
Faaliyet erken bittiği için pazarlığa oturduk. Toplamda kişi başı 790$ yerine bir gün için 25 usd daha az ödedik.
Sonuç olarak bizim faaliyetimiz 1000 $ (gidiş dönüş uçak bileti) 425 euro ya mal oldu. Fakat daha aşağıya da rahatlıkla mal edilebilir. Hele dönüşteki bileti erken tarihe aldırmak ve fazla yük için kişi başı ortalama verdiğimiz 200 usd açıkcası bize çok koydu..
Umarım sorulara yanıt olmuştur.
Eylül 29th, 2006 at 14.33
İrfan cok güzel bir faaliyet olmuş..Başarılarınızın devamını dilerim..İstenildiğinde neler yapılacağını gösterdiniz.Tebrik ederim..
Ekim 8th, 2006 at 23.20
önce hepinizin gözlerinden öperim kardeşlerime daha nice tırmanışlar ve yüksek başarılar diliyorum . yolunuz açık tırmanışınız bol olsun oktay
Ekim 9th, 2006 at 23.11
ben dağcılık sporuyla pek ilgilenmem ekipteki ahmet le asker arkadaşıyız onun msn sinden adresinizi okudum ve sizi tebrik ediyorum.içimde ekipte olma arzusu bile oldu .ama becereceğimi sanmıyorum.bu başarınızdan dolayı tekrar tebrikediyorum daha nice zirvelere.
Ekim 20th, 2006 at 11.41
Raporunuzu heyecanla okudum.Çektiğiniz resimlere sanki oralarda imişim gibi dakikalarca baktım.Ben yeni emekli oldum.Üç yıldır Alpin tarzda dağcılık yapmaktayım.Bu sene Ağrı zirvesini zorlanmadan yaptık.6000 lik ve 7000 lik zirveler şimdi önümüzdeki hedeflerden.Sizlere imrendim ve gururlandım.Biz Türk dağcılarının nerede olursa olsun İNSAN DOSTU olduğunu etrafınızdaki dağcılarla kaynaşmanız,kanka olmanız ve nezaketsiz Alman’ı ipinize sokma alicenaplığınızla bir kez daha kanıtladınız.Başarılarınızın devamı 8000 liklerde olsun inşallah SEVGİLİ DAĞCI ARKADAŞLAR.
Ekim 21st, 2006 at 22.23
hepinizi tebrik ediyorum.istenildiği zaman neler yapabilceğinizi gösterdiniz,dağlarda görüşmek dileğiyle.
ayrıntıları telefonda görüşürüz
Ekim 28th, 2006 at 0.54
Sevgili arkadaşlar bizim mutluluğumuzu, bizim başarımızı paylaştığınız için hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Umarım sizlerde hedeflerinize ulaşırsınız.
Mart 4th, 2007 at 22.31
İrfan gerçekten çok başarılı bir yazı. Çok güzel şeyler yapmışsın. Zaten hep takip ediyordum projelerini.. Sen daha iyi biliyorsun gerçi
Başarılanın devamını bekliyoruz.
Nisan 2nd, 2007 at 2.33
Sevgili dostum İrfan, tırmanışını ve başarını tabiki daha önce paylaşmış ve yakından takip etmiş sen oradayken heyecanla beklemiştim. Keyifli bir tırmanışı bu kadar güzel bir dille rapor etmen çok hoş yumşak, samimi akıcı uslübun gerçekten hoşuma gitti. pozitif yapınında tırmanışı ne kadar olumlu yönde etkilediğini görmemek mümkün değil
inşallah nice zirvelere aynı keyfle başarılı tırmanışlara imza atmanızı diliyorum. site hakkındaki yorumlarımı bizzat sana yaparım ellerine diline sağlık..
BÜLENT AKSU (TÜRKİYE DAĞCILIK FEDEARSYONU
YÜKSEK İRTİFA KURULU ÜYESİ)
Nisan 2nd, 2007 at 11.00
Yıllarca beraber birşeyler yapmanın hayalini kurduk. Ancak bazen herşey istendiği gibi gitmeyebiliyor. Dağcılığımın 10.yılını doldurduğum bu yıl, profesyonel olarak dağcılığı da bıraktığım yıl oldu. Ama sonuna kadar sizin arkanızdayım. Çok iyi tırmanışlar çıkaracağınıza eminim. Planlamalarınız, hedefleriniz gayet tutarlı ve kendinizden eminsiniz. Sizi bu ülkedeki bir çok dağcıyım diyen adama örnek gösteririm. Bu tırmanışlarınızda umarım ki bir faydam olur. Sizden bir ricam var. (Gerisinin a.k.) sağsalim dönün benim kafamı bozmayın, girişirim valla. Hadi şimdi gazı aldınız, rahat! Hazırol! Tırman! İrfan aklıma geldi de sen askerliği yapmamıştın değil mi?
Temmuz 13th, 2007 at 2.06
fatih gereken herşeyi sölemiş zaten aynen katılıyorum MUSTAG ATA tırmanışında da aynı başarıyı göstereceğinizden zerre kadar şüphe duymamakla birlikte dört gözle gidip dönmenizi sabırsızlıkla bekliyoruz….
Konya KARTAL Dağcılık Kulübü
Çağatay Yapıcı
Kasım 6th, 2007 at 13.25
Arkadaşları başarılarının devamını diliyor ve daha yükseklerde görmeyi umut ediyorum.edindikleri tecrübeleri cömertce burada sergiledikleri için şükranlarımı sunuyorum.Arkadaşlar dağcılığın sportmen ve güzel davranış yönünü çok iyi yansıtıyorlar.bu spora yeni başlayacaklara bence iyi bir tutumla örnek oluyorlar.teşekkürler.
Aralık 14th, 2007 at 10.51
Hayallerimi gerçekleştirmişiniz.Darısı başıma….sağlıklı olun.tebrikler.
Kasım 21st, 2008 at 7.57
barışa ahmete slm kırşehirden halil
bana dağcılığı ahmet öğretti aradan 7 sene geçti
kırşehirde mahmut seyfeli ile tırmanmıştık zevliydi size başarılar belki tekrar yine görüşmek üzere