Peak Lenin (7134 m) Tırmanış Günlüğü
29 Temmuz 2006
İstanbul’a yeni indik. Ufak tefek alış-veriş falan derken havaalanında bulduk kendimizi. sıkıcı işlemler bittikten sonra 17:00′da uçağımız havalandı. Lenine ilk adım buydu sanırım. 5 saat uçak yolculuğu, 3 saat da yerel saat farkı ile gece 1 de bişkekteydik. Vize işlemleri vs. 1 saat kadar sürdü. Kargaşalar önlenebilseydi eminim daha az sürerdi.
Kapıdan çıkar çıkmaz daha önceden iletişim kurduğumuz ve bizim tüm resmi ve ulaşım işlemlerini yapacak olan asia-travel’in elemanı
karşıladı bizi. Sabah 8:45 de Osh’a uçağımız kalkıyordu. Sabaha kadar hava alanında zaman geçirdik. Sabah çay, poaça, kahvaltısından sonra uçağa binmek için işlemleri yaptırdık. Yaklaşık olarak 60 kg yüke 30 usd ücret ödedik 
(Türkiye - Bişkek arası kişi başı 35 kg yükümüz vardı ve ücret ödemedik). Koydu açıkcası..
1 Ağustos 2006
Saat 8:45.. Osh uçağına bindik. Uçak komedi, içi köy otobüsü gibi, pervaneli ve acayip gürültülü. Uçakta çay, bisküvi falan ikram ettiler. Fakat çay için şeker yok 
1 saat bu kanatlı 302 yolculuğundan sonra Osh’a indik.
Kırgız halkının lüks denilmiycek bir yaşamı var. Kadınlı erkekli herkez çalışıyor. Osh’da bizi kırgız bir bayan ve erkek kardeşi Sancar karşıladı. Sancar türk lisesinde okuduğu için ablasından daha iyi anlaşıyoruz. Bizi karşılayan bayan şehir rehberiymiş. Asia-Travel’in bürosuna gittik, biraz oturduk ve bizi şehri gezdirmeye çıkardılar. Beş parmak denen ulusal yemeklerinden yedik. Daha sonra çarşı-pazar gezdik. Israrlarım üzerine kımız içmeye gittik. Hiç fena değildi.
Öğleden sonra sıkıldım, biraz fotoğraf çekmek için bürodan ayrıldım. Geri geldiğimde hala bekliyorduk. Ekmek almak ve biraz $ bozdurmak için ( 1 $ = 39.20 com) tekrar ayrıldım. Biraz fazla oyalanmışım sanırım. Herkez hazır beni bekliyordu. Eski Rus askeri kamyonu otobüse çevirmişler. 15-16 kişilik inanılmaz rahatsız, düz asfaltta bile sarsma özelliğine sahip bir arazi turist aracı. Adı da kamaz. Saat 16 - 16:30 gibi yola çıktık. 4 saat süren kamaz yolculuğundan sonra Yurt Kamp denilen 2500 m civarında yere geldik. Hava çoktan kararmıştı. Akşam yemeğini yedik ve uykuya daldık.
2 Ağustos 2006
Yorucu kamaz yolculuğunun üstüne ölü gibi uyumuşuz. Saat sabah 8:00. Barış, Ahmed ve ben; hepimiz halimizden memnunduk. Bir de şu dağı görseydik. Heycan içimize sığmıyor, iki gündür yoldayız ve daha Peak Lenin’i görememiştik.
Ruslar, Amerikalılar, İspanyol sanırım herkez dağı görmek istiyordu artık. Kamaz ekibimiz 2 Amerikalı, 6 rus, 1 ispanyol’dan oluşuyor. Tavada yumurta, sosis, peynir, çay.. Kahvaltı güzeldi.
Sabah saat 9:00′da tekrar kamazla yola çıktık. Ortalama ana kampa varmak için 5 saat, dünkünden daha yorucu bir yol gidecez. Bi kaç saat yol aldıktan sonra nihayet Peak Lenin (7134 m) bize yüzünü göstermişti. Fotoğraf, video çekimi için durduk. Gittikçe yol daha kötü bir hal alıyor. 6 çeker kamaz harici bir aracın bu yola
girdiğini düşünmek bile istemiyorum. Standart bir otobüsün, minibüsün gidemeyeceği kadar berbat yollar. 
Sık sık fotoğraf çekmek için duruyoruz. İnanılmaz güzeldi Pamirler. Bir ara bi sürü 6000′in üzerinde zirveyi izleme imkanımız oldu.
3800 m olan ana kampa ulaştık. Saat 14:00 civarı. Çantalarımızı indirdik, yavaş yavaş dağ havasına girmeye başladım. Ufak tefek temizlik çadır yerleşimi bitmişti. Barışla beraber 4200 metre yükseklikte olan Puteshettvennikov geçitine kadar yürüdük. Ahmet ana kampta kalıp dinlenmeyi tercih etti. Geri döndüğümüzde rus çocuklarla 1
saate yakın voleybol oynadık. Hatta biriyle kanka bile oldum Bu kampın şebeği biz olduk. Akşam saat 20:00 da akşam yemeği hazırdı. Genel olarak yemekleri fena sayılmaz. En kötüsü herşeyin içerisine dere otu ve lahana koyuyolar. Lahana çorbası, lahanalı yumurta, lahanalı patetesli yemek vs.. Akşam yemeğinden sonra çadıra çekilip uykuya daldık. Yarın 4400 m ileri ana kampda denen 1. kampa hareket edecez. Hurçlarımız ortalama 35 er kilo. Tekrar bu kampa inmeyeceğimiz için burada tüm eşyaları katırla bir üst kampa çıkartmayı planladık.
3 Ağustos 2006
Sabah dinlenmiş uyanamadım maalesef. Sanırım voleybolu biraz abarttık. Sabah kahvaltıda ilk defa sofradan aç kalktım. Genel olarak yemekler fena değil, fakat hiç tatmadığınız tatlar bazen hoşunuza gitmeyebiliyor. İştahım açıktı fakat, süt pirinç kırması, ceviz, yağ falan karıştırılarak yapılmış jel kıvamında bulama hiç hoşuma gitmedi Barış zorla bitirebildi, Ahmet’de yiyemedi. Kaşar peyniri, ekmek, çay falan atıştırdım. Genelde sebze yemekleri, pilav, çorba, çokca yapılıyor. Salataları, mezeleri çok güzel. Sabah 8:00′da oturduğum kısa süren kahvaltıdan sonra çantamı hazırlamaya koyuldum. Saat 10:00 gibi 100 kg kadar yükü katırlara tışınması için kilosu 1 $’dan verdik. Toplam yükümüz 120 kg yi buluyor. Kullandığım cilt antibiyotiği çok fazla uyku yapıyor. Sabahki kötü kahvaltıda üstüne binince ekibi bayaa yavaşlattım. Hiç keyfim yok. 5 saat 30 dk. süren yürüyüş sonunda 15:30 civarı 1. kampa ulaştık. Normalde 3:30 - 4:00 saatlik bir zamanda yürünebilir. Hava İstanbul’dan çıktığımızdan beri hiç kapatmadı, hep güneşli ve sıcaktı.
1. kampa hurçlarımız bizden önce gelmişti. Çadırlarımıza yerleşmeden önce biber dolması, köfte, pilav, çorba, karpuz ve bolca çaydan oluşan nefis bi yemek yedik. Yemekten sonra hurçları çadıra boşalttık. 1. kampı ana kamptan daha çok sevmiştim. Ana kampta çok çay alamıyorduk. Hatta akşam yemekten sonra zorla bir bardak sıcak su alabilmiştim. Dağcı için sıvı ne kadar önemli ! 1. kampta (4400 m) daha bol çay ve daha fazla yemek yiyebiliyoruz. Akşam yemekten sonra Japon ekipten Hiro’nun doğum günü partisi oldu. Güzeldi Tarkan eşliğinde danslar, votkalar, çaylar.. Zorla türk müziği dinlettik Ne kadar direnselerde vahşi cazibemi kullanarak ikna ettim 
4 Ağustos 2006
Bu gün 4400 m 1. kamptan ayrılıp 5300m 2. kampa çıkmayı planlıyorduk. Sabah 6:30 gibi uyandık, hava kapalıydı Yukarıdakilere iyi şanslar dileyerek kahvaltıdan sonra tekrar tulumlarımıza girdik. Öğleye kadar şekerleme uykusu iyi geldi. Öğleden sonra buzulun üzerinde biraz ilerleyerek rotanın girişini ve nasıl devam ettiğini yukarıdan inenleri izleyerek kestirmeye çalıştık. Daha sonra biraz ortalığı topladım ve günlüğüme bişeyler karaladım. Daha akşam yemeği hazırlanıyor, bakalım ne yiycez
Akşam yemekte mantı vardı. Bizim 20 mantı büyüklüğünde, belki daha büyük. Rus hatunlarla aram iyi olduğu için torpilliydim. Herkezin iki katı alabildim. Ahmet ile Barış buna çok bozuldu
Yemekten önce tanıştığımız İranlılarla yemekte muhabbeti iyice koyulaştırdık. Aklimatizasyon tırmanışını tamamlamışlardı. Yukarıdaki hava durumu ve tırmanış durumu hakkında biraz bilgi aldıktan sonra çantalarımızı hazırlamak için çadır yolunu tuttuk. Sabah 6:30′da kahvaltı yapıp son kontrollerden sonra yola çıkacaz diye karar aldık.
5 Ağustos 2006
Sabah 6:00′da kalktığımızda kar yağıyordu. Hava dünkünden daha kötüydü. Fakat bekleyecek zaman kalmamıştı. Ruslarda uyuyakalmış, buzim kahvaltı suya düştü Kaşar peyniri, çokokrem, az çayla kahvaltı yaptık. Yolun ilk kısmı kolaydı. Buzulun üzerinde ilerliyorduk, ve fazla riskli çatlak yoktu. buzulun düz yüzeyi bittikten sonra yükselmeye geçtik. 50 -60 
dereceyi bulan diklikte, riskli çatlaklarla dolu bir bölge. Lenin rotasının tek riskli bölgesi diyebiliriz. En önde Barış, arkasında ben, arkamdanda Ahmet ilerliyordu. Sabah kamptan çıkışımız 8:00′i bulmuştu. Saat 12 civarı arkamıza baktığımızda 4 saate göre az yol almıştık. Aklimatizasyon tırmanışı olduğu için moralimizi bozmadık. 1, 2, 3, derken onlarca irili ufaklı buzul çatlağından geçtik. Riskli sayılabilecek bir çatlağa daha geldik. çatlağın üzerindeki kar köprüsünün ortasında delik açılmış, köprü zayıflamıştı. Barışın emniyetini aldım, karşıya sorunsuzca geçti. Barış karşıdan, emniyet aldı, bende karşıya geçtim. Ahmet geçerken kar köprüsü yıkıldı, ufak bi heyecan. Ciddi tehlike oluşturmayacak kadar küçük bi kazaydı aslında..
Hava kapalı, kar yağıyor. Açıkcası bu hoşuma gitti. Cayır cayır güneşin altında kırmanmak daha zor olurdu. Rotanın bu kısmı çok uzun, inanılmaz bezdirici. Son iki saat boyunca bitsin artık diye dua ettim. 5300 kampını ilk gördüğünüzde bulunduğunuz yerin adı kızartma tavası. Düz bir alan, güneş açtığında çok sıcak oluyor. Kızartma tavası’na çıktıktan sonra 1 saat daha yol alarak 5300 kampına varıyorsunuz. Kızartma tavasına çıktığımızda kampa daha bir saat yolumuzun olduğunu görünce yaklaşık 1 saat kadar mola verdik.
Sonunda 2. kampa (5300 m) ulaştık. Saat 17:00. Gerçekten çok yorulduk. Çadırımızı kurduk, hemen içine dalıp birer bardak çorba, ikişer bardak çay içtik. Arkasından tulumlarımıza girip erkenden uyuduk.
İrfan abi merhaba Raporun için çok teşşekürler ben birde bu dağda kullandığnız kıyafetten tutunda çadıra,ayakkabıya kadar ki malzemeleriniz nelerdir nasıl olmalılar onlarda da fikir verebilirmisin.Örneğin siz nortface çadır kullanmışsınız onun yerine space k2 olabilirmi
tekrar teşşekür ederim.
Recep DEMİRÇAPA
Yorum tarafından Recep Demirçapa — 31.8.2006 @ 0.14
Selam Recep !
Bu tırmanışta kıyafet olarak içlik, alt-üst polar, alt-üst gore-tex (soluyabilir başka bir giyside olabilir), yün çorap, bir polar eldiven kullandım. Klıf veya kastüyü eldivene gerek bile kalmadı. Fakat yanında bulunması gerek. Bere kullanmadım, onun yerine kulaklık daha konforlu geldi bana. Polar bere yeterli olur. 3. kamptan (6100 m) önce bu malzemeler fazlasıyla yeterli oluyor. Hatta hava açıksa içlikle tırmanmak gerekiyor, çok sıcak. 7000 m den sonra Marmot 800 fill kastüyü, kötü fırtınaya rağmen beni üşütmedi. Kastüyü anorak bu tırmanış için gerekli.
2 adet çadırınız olmak zorunda. Space-K2 fazlasıyla yeterli. Space-K2′den çok daha kötü çadırlarla gelenler var.
Ayakkabı olarak bende LaSportiva’nın Nuptse modeli vardı. Barışta Lowa Civetta GTX Extreme, Ahmet’de Koflach Degre vardı. Barış 3. kamptan (6100 m) sonra zirve için yola çıktığımızda bir saat kadar ayağının üşüdüğünü söyledi. Ne Ahmet, ne de ben sorun yaşamadık. Fakat Millet’in kendinden tozluklu Everest modelini kullanan bile vardı. Normal bir plastik ayakkabı yeterli. Daha iyisi varsa tabii ki daha konforlu bir faaliyet yaparsın.
Koflach Degre için buraya
Lowa Civetta GTX Extreme için buraya
LaSportiva Nuptse için buraya
Dağlarda görüşmek üzere -)
Yorum tarafından irfan — 31.8.2006 @ 2.38
Her ne kadar dağcılıkla ilgim olmasa bile, büyük bir zevkle okuduğum, mükemmel bir yazı olmuş. İlgili arkadaşlara oldukça fazla tecrübe kazandıracağından eminim. Bu arada yazının samimi ve içten olması da bir başka güzel taraf.
Eline sağlık İrfan.
Yorum tarafından Serkan Çalış — 5.9.2006 @ 3.35
Tebrik ediyorum cok basarılısınız. Türkiyede birçok kişye örnek olacak bir tırmanış gerçekleştirdiniz. Bu faaliyeti kendi imkanlarınızla yapmanız ayrıca takdir edilmesi gerekiyor. Ahmet,İrfan,Barış daha nice 7000 liklere….
Yorum tarafından RECEP ARDIHAN — 7.9.2006 @ 10.26
Selam arkadaşlar biraz geçte olsa yapmış olduğunuz bu zorlu faaliyetten dolayı hepinizi teker teker kutlar başarılarınızın daim olmasını dilerim inşaallah böle faaliyetleriniz devam eder kim bilir belki beraber faaliyetler yapmakta kısmet olur öncelikle sevgili irfan böyle bir site hazırladığın için seni tebrik ediyorum ayrıca sevdiğim önemli dostlarımdan ahmetle beraber bu faaliyeti yapmış olman konya grubu olarak beni çok mutlu etti. diğer arkadaşı tanımasamda ona da başarılar dilerim çünkü sizinle bu faaliyeti yapan ve sizinle birlikteliği olan bu arkadaşım benim içinde önemli bir yer edinmiştir. inşaallah en kısa zamanda görüşmek dileğiyle bol bol tırmanışlar bizlerle olsun bu arada site çok güzel olmuş bu kadar yeter sözü çok uzattım gene çenem düştü sizleri çok özledim kendinize iyi bakın oradaki herkese selamlar kocaman kucaklandınız… hakan gaziantepten
Yorum tarafından hakan — 7.9.2006 @ 22.50
Yüerekten kutluyorum sağlık ve mutluluklar dileğiyle.
Mustafa ARIZ
doruk dağcılık kulübü yönetim kurulu adına
Yorum tarafından Mustafa ARIZ — 22.9.2006 @ 9.55
Arkadaşlar tekrar tebrik ediyorum.
İnşallah 8000′liklere doğru ilerlersiniz.
İrfan site çok iy olmuş bu arada eline sağlık
Yorum tarafından Bülent KAVŞUT — 23.9.2006 @ 9.09
Tebrikler arkadaşlar, içtenlikle kutluyor ve devamını diliyorum.
Faaliyetinizin toplam maliyeti ne kadar tuttu?
Keşan DOÇEK Dağcılık ekibi adına Hakan Eşme
Yorum tarafından Hakan Eşme — 25.9.2006 @ 9.40
Arkadaşları canı gönülden kutluyorum.Çok başarılı bir faaliyet yapmışlar.bir sorum olacak.bu tırmanışın toplam maliyeti nedir.tırmanış için nereden izin aldınız.para ödedinizmi gibi maliyet raporunuda yazabilirseniz sevinirim.daha nice başarılı tırmanışlara
Yorum tarafından TÜRKER KUŞ — 25.9.2006 @ 10.10
Uçak bileti hariç kişi başı ortalama 1000 usd masrafımız oldu. Uçak biletini 425 euro’ya aldık. Turizm şirketiyle gittiğimiz için biraz maaliyet yüksek oldu. Raporun içerisinde de kısa bilgiler mevcut ama madem sorulmuş tekrar cevap veriyim. 1 kg yükü 1 usd ye taşıyor katırcılar. 98 kg yük için 98 usd ana kamptan birinci kampa katır parası verdik. Minimum yük bu konuda çok avantajlı. Aynı şey dönüş uçağı içinde geçerli. Türkiyeden çıkış - geri dönüş 29 günlük bir süre ayarlamıştık. Faaliyet planladığımızdan çok erken bitti. 16 günde faaliyeti bitirip, Osh a dönmüştük. Bu yüzden uçak biletini geri tarihe aldırmak ve fazla yükümüz için kişi başı 200 usd daha ödedik.
Turizm şirketi bize 23 günlük bir program sunmuştu. Bu programa göre ulaşım, resmi izinler ana kampda ve 1. kamp da çadır, yemek, duş, wc, elektirik, lavabo dahil 790 $ para ödiycektik. Katırla taşıma, sigara, alkol vs.. isterseniz ayrıyeten ücretini ödeyip, satın alabiliyorsunuz. 1. kamptan sonrada isterseniz taşıyıcı kiralayıp yükünüzü üst kampa taşıtabiliyorsunuz. 1. kamptan sonra yükünüzü katır taşıyamıyor, insan taşıyor ve fiyatları değişken.
Faaliyet erken bittiği için pazarlığa oturduk. Toplamda kişi başı 790$ yerine bir gün için 25 usd daha az ödedik.
Sonuç olarak bizim faaliyetimiz 1000 $ (gidiş dönüş uçak bileti) 425 euro ya mal oldu. Fakat daha aşağıya da rahatlıkla mal edilebilir. Hele dönüşteki bileti erken tarihe aldırmak ve fazla yük için kişi başı ortalama verdiğimiz 200 usd açıkcası bize çok koydu..
Umarım sorulara yanıt olmuştur.
Yorum tarafından irfan — 26.9.2006 @ 0.14
İrfan cok güzel bir faaliyet olmuş..Başarılarınızın devamını dilerim..İstenildiğinde neler yapılacağını gösterdiniz.Tebrik ederim..
Yorum tarafından Hasan Hüseyin Boğaz — 29.9.2006 @ 14.33
önce hepinizin gözlerinden öperim kardeşlerime daha nice tırmanışlar ve yüksek başarılar diliyorum . yolunuz açık tırmanışınız bol olsun oktay
Yorum tarafından oktaydumankaya — 8.10.2006 @ 23.20
ben dağcılık sporuyla pek ilgilenmem ekipteki ahmet le asker arkadaşıyız onun msn sinden adresinizi okudum ve sizi tebrik ediyorum.içimde ekipte olma arzusu bile oldu .ama becereceğimi sanmıyorum.bu başarınızdan dolayı tekrar tebrikediyorum daha nice zirvelere.
Yorum tarafından Mustafa Mermerdirek — 9.10.2006 @ 23.11
Raporunuzu heyecanla okudum.Çektiğiniz resimlere sanki oralarda imişim gibi dakikalarca baktım.Ben yeni emekli oldum.Üç yıldır Alpin tarzda dağcılık yapmaktayım.Bu sene Ağrı zirvesini zorlanmadan yaptık.6000 lik ve 7000 lik zirveler şimdi önümüzdeki hedeflerden.Sizlere imrendim ve gururlandım.Biz Türk dağcılarının nerede olursa olsun İNSAN DOSTU olduğunu etrafınızdaki dağcılarla kaynaşmanız,kanka olmanız ve nezaketsiz Alman’ı ipinize sokma alicenaplığınızla bir kez daha kanıtladınız.Başarılarınızın devamı 8000 liklerde olsun inşallah SEVGİLİ DAĞCI ARKADAŞLAR.
Yorum tarafından FuatDÖNMEZ — 20.10.2006 @ 11.41
hepinizi tebrik ediyorum.istenildiği zaman neler yapabilceğinizi gösterdiniz,dağlarda görüşmek dileğiyle.
ayrıntıları telefonda görüşürüz
Yorum tarafından adem yalçın — 21.10.2006 @ 22.23
Sevgili arkadaşlar bizim mutluluğumuzu, bizim başarımızı paylaştığınız için hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Umarım sizlerde hedeflerinize ulaşırsınız.
Yorum tarafından ahmet korkmaz — 28.10.2006 @ 0.54
İrfan gerçekten çok başarılı bir yazı. Çok güzel şeyler yapmışsın. Zaten hep takip ediyordum projelerini.. Sen daha iyi biliyorsun gerçi
Başarılanın devamını bekliyoruz.
Yorum tarafından Celal DUMAN — 4.3.2007 @ 22.31
Sevgili dostum İrfan, tırmanışını ve başarını tabiki daha önce paylaşmış ve yakından takip etmiş sen oradayken heyecanla beklemiştim. Keyifli bir tırmanışı bu kadar güzel bir dille rapor etmen çok hoş yumşak, samimi akıcı uslübun gerçekten hoşuma gitti. pozitif yapınında tırmanışı ne kadar olumlu yönde etkilediğini görmemek mümkün değil
inşallah nice zirvelere aynı keyfle başarılı tırmanışlara imza atmanızı diliyorum. site hakkındaki yorumlarımı bizzat sana yaparım ellerine diline sağlık..
BÜLENT AKSU (TÜRKİYE DAĞCILIK FEDEARSYONU
YÜKSEK İRTİFA KURULU ÜYESİ)
Yorum tarafından Bülent Aksu — 2.4.2007 @ 2.33
Yıllarca beraber birşeyler yapmanın hayalini kurduk. Ancak bazen herşey istendiği gibi gitmeyebiliyor. Dağcılığımın 10.yılını doldurduğum bu yıl, profesyonel olarak dağcılığı da bıraktığım yıl oldu. Ama sonuna kadar sizin arkanızdayım. Çok iyi tırmanışlar çıkaracağınıza eminim. Planlamalarınız, hedefleriniz gayet tutarlı ve kendinizden eminsiniz. Sizi bu ülkedeki bir çok dağcıyım diyen adama örnek gösteririm. Bu tırmanışlarınızda umarım ki bir faydam olur. Sizden bir ricam var. (Gerisinin a.k.) sağsalim dönün benim kafamı bozmayın, girişirim valla. Hadi şimdi gazı aldınız, rahat! Hazırol! Tırman! İrfan aklıma geldi de sen askerliği yapmamıştın değil mi?
Yorum tarafından fatih Serdaroğlu — 2.4.2007 @ 11.00
fatih gereken herşeyi sölemiş zaten aynen katılıyorum MUSTAG ATA tırmanışında da aynı başarıyı göstereceğinizden zerre kadar şüphe duymamakla birlikte dört gözle gidip dönmenizi sabırsızlıkla bekliyoruz….
Konya KARTAL Dağcılık Kulübü
Çağatay Yapıcı
Yorum tarafından çağatay yapıcı — 13.7.2007 @ 2.06
Arkadaşları başarılarının devamını diliyor ve daha yükseklerde görmeyi umut ediyorum.edindikleri tecrübeleri cömertce burada sergiledikleri için şükranlarımı sunuyorum.Arkadaşlar dağcılığın sportmen ve güzel davranış yönünü çok iyi yansıtıyorlar.bu spora yeni başlayacaklara bence iyi bir tutumla örnek oluyorlar.teşekkürler.
Yorum tarafından Habib BOZKURT — 6.11.2007 @ 13.25
Hayallerimi gerçekleştirmişiniz.Darısı başıma….sağlıklı olun.tebrikler.
Yorum tarafından muzaffer karamıkoğlu — 14.12.2007 @ 10.51
barışa ahmete slm kırşehirden halil
bana dağcılığı ahmet öğretti aradan 7 sene geçti
kırşehirde mahmut seyfeli ile tırmanmıştık zevliydi size başarılar belki tekrar yine görüşmek üzere
Yorum tarafından halil — 21.11.2008 @ 7.57
yazinizi okumamin sebebi, bugunlerde cok yakin arkadaslarimdan birisinin bir kac gun icerisinde ayni tirmanis icin yola cikacak olmasi, nedense icim rahatladi, hakan kardesim kesin zirve yapar diye dusunuyorum..allah yolunuzu hep acik etsin.k2 zirvesini goresiniz ,insallah..keske yukseklik korkum olmasaydida bende dagcilikla ugrassaydim diorum.
Yorum tarafından cenk herdem — 20.7.2009 @ 15.55